Sue

Sue

Toen ik nog Suzanna noemde werd mijn baasje Griet helemaal verliefd op mij! Eerst was ze nog mijn sponsor maar na enkele bezoekjes in de Ark werd al snel duidelijk dat ze stapelgek op mij was en ik naar België mocht verhuizen. Wat een grote gelukzak ben ik?! Na 7 jaar in het asiel, heb ik eindelijk een thuis gevonden.

Door corona heb ik van januari tot juli moeten wachten tot ik naar mijn gouden mandje kon. Vanaf het moment dat Griet en Laetitia mij in de auto hadden gezet, wist ik dat ik met hen mee mocht. Ik was heel stoer op de ferry en in het vliegtuig. Eens aangekomen in Landen, voelde ik me heel snel thuis. Ik gedraag me voorbeeldig en mag heel vaak met mijn mammie mee op zwier.

Thuis ben ik heel flink en zorg ik goed voor mijn vier kattenvriendjes Goofy, Nala, Pepper en Bol.

Het liefst ga ik naar oma Mia en opa Jos want zij verwennen me graag met lekkere dingen!

Omdat ik nog enkele Griekse kilo’s met me moest meedragen, gingen we vanaf dag 1 elke dag wandelen. Ik kan u al flink 5 km stappen! Ondertussen werd ik ook al geopereerd. Maar liefst 95 draadjes zaten er in mijn dikke buik maar de tumor is verwijderd en nu kan ik er zeker nog vele jaren tegenaan!

Ik hou van slapen… en snurken… en slapen… en snurken… Het liefst met mijn tong ver uit mijn muil! Ook heb ik al snel Nederlands geleerd. De zinnetjes ‘Gaat Sue’ke mee?’, ‘Wil Sue’ke ne snoep?’, ‘Wil Sue’ke wandelen?’ en ‘Moet Sue’ke pieske doen?’ leerde ik al heel snel.

Het geluid van de piepende kastdeur ken ik ook al goed. Als deze deur opengaat, krijg ik een snoepje. Ik ben er dan ook als de kippen bij. Ik eet goed en neem elke avond flink mijn pilletje tegen Leishmania. Iedereen die mij ziet vindt mij superschattig en zegt dat ik een heel dankbaar hondje ben. Ik heb al veel vriendjes in België waaronder Frey, Khaleesi, Terro, Vinnie, Mix en Cooper.

Jammer genoeg verblijft mijn stoere broer nog steeds in het asiel. Hij zit er ondertussen al bijna 8 jaar. Wie wil hem ook een warme thuis geven? Ik duim alvast voor hem!

Sue